Ben Bir Efsaneyim [Bölüm 1]

Mehmet Elinde Sniperi çadida yatıyordu Soğuk Bir kış Gunuydu.
Mehmetin üstünde Sadece Bir Battaniye ve Aninden bir irkinmeyle.
Önünden gecen Yahudi alayını görür ellerinde sillahla.
Telefonla İrtibata Geçme Çabasindaydi.

Biranda yahudiler Grup Halinda Dağılmaya başlamişlardı ve Mehmet Bir Grupu
Gözüne Kestirmişti. O Gruptakilerden birinin Kafasina İsabet Aldi.
Tam Sıkacak iken Telefonu çalar (Çep Telefonu değil tabiki ) Açar

Gottfried Feder’tan Telefon Gelir.

Feder:Kordinatlarini Hemen Söyle Size bir kaç Tayfa Yollayacağız.

Mehmet Kordinatlarini verir telefonu kapatır.

-O sırada yahudiler.
Yahudi 1: Biz burda kamp kuralim. Etraf Sesiz gibi.
Yahudi 2: Bencede Biz arkada onlari izleyelim Acil bişi olursa Hemen arariz.

Ve Mehmet Sniperını Yahudi 1′in Kellesine İsabet ettirmiştir.

Bir Saat sonra Mehmet Hala Gözünü bile kırmadan Yahudinin Kellesine Dogru Sniperini Dogrutulmustu
Federin Yolladığı Adamlar Gelmişti Geldini anlar Anlamaz 14 Hadunin Arasindan Sadece Yahudi 1 in Kafasini Parçalamişti

Ve Nerdne Geldigini Anlamayan Adamlar Ertafina Şaşkinca bakiryordı

Karl Otto Koch’ta Ordadi Oraya Bir Tufegiyle Taramaya Başalamişti Yahudiler Mermilerin nerden geldigni anlamıyorlardi Ve en sonunda yadulerden
biri mermilerin nereden geldigini anlamıstı ve saklanıp çatiya dogru ateş etmiyordu.

Orgeneral Kurt Daluege’da O Tayfanin İçerisindeydi Çatişma hizli bir şekilde sürüyordu Etrafta Bağiran Çocuklar ve İnsanlar
Naziler Onlara kursunlarin gelmemesi için Büyük Efor sarfediyorlardi. Ve Mehmet Jarjörünü Değişdiriken Karl Otto Koch
elindeki Bombayi Catidan Aşagi Yahudilerin Kamp Alanina Fırlatmişti.
Ve Yahudilerde biri kalmişti. O Kaçarken Mehmet snipirin Son Mermisiyle Kellesini uçurmustu.

Orgeneral Daluege Mehmeti tebrik ediyordu. ve Telefonla Adolf Hitlere Ulaşmaya çalışıyordu.

DEVAM EDICEK.